zondag 17 september 2017

OSV 1 – De Stukkenjagers 4

Een nieuw seizoen met nieuwe gezichten in het team. Zonder de afgezwaaide  Arend-Jan en Jean-Marie en Carel en Guus die nu SJ 5 versterken, maar met maar liefst drie Beukema’s in de gelederen, hebben we in Oss tegen een op papier aanmerkelijk sterkere tegenstander een 4-4 gelijkspel op het scorebord gebracht. Tot op het laatst zag het er naar uit dat we zelfs twee matchpunten mochten meenemen naar Tilburg, maar het lukte Henk Jan net niet de sterke Nico Schouten omver te duwen in een tot op het bot uitgevochten eindspel. Al met al een mooie seizoenstart.

Uitwedstrijden in de NBSB hebben vanwege de vaak verrassende speellocaties altijd iets speciaals. Zeker als je dan weer eens op een plek komt die overduidelijk betere tijden gekend heeft. Een beetje eind jaren zeventig chaletstijl, schrootjes, vochtplekken, lekkages en doorzakkend hout aan de ene kant en een gemoedelijke sfeer en consumpties met vooroorlogse prijzen aan de andere kant. Ik heb wel een zwak voor dergelijke plekken en we zaten eigenlijk ook best prima. Het verval  bleek overigens goed verklaarbaar. OSV moet op zoek naar een andere speelplek omdat ook deze locatie ten prooi is gevallen aan ontwikkelaars die er ongetwijfeld aantrekkelijke en duurzame woningen zullen gaan bouwen. Ik hoop maar dat ze erin slagen om een speelplek à la EGS te vinden want voor je het weet is al dat moois weer voorbij en mogen we alleen nog maar in strakke van airco voorziene zaaltjes spelen.

De wedstrijd ging lang gelijk op. Aan bord 2 waren Ron en zijn op papier gelijkwaardige tegenstander na een zet of 10 beiden terecht gekomen in een positie die ze eigenlijk niet wilden hebben. Ruim voordat de partij echt moest beginnen werd daarom de vrede getekend. 
Aan bord 8 twee debutanten. Het debuut ging onze man (12 lentes!) Constantijn het beste af. Fris van de lever en zonder veel tijd te investeren versmaadde hij ordinaire materiaalwinst en ging direct voor het mat tegen de koning die niet meer uit het centrum kon ontsnappen. Dat belooft wat voor de rest van het seizoen.

Kien ging aan bord 5 weer vol voor de winst. Ten koste van materiaal werd op de voor hem kenmerkende wijze een stevig initiatief tegen de vijandelijke koning ontplooid. De tegenstander bleef koel, pakte alles en toen Kien’s initiatief doodbloedde ook het punt.
Sinds een seizoenetje of zo heeft Jan zich ontwikkeld tot een echte gambietspeler en dat gaat hem prima af. Zijn tegenstander aan bord 7 wist zich geen raad met de opening en het witte initiatief. Een strakke partij van Jan.

De stand werd weer gelijk getrokken toen Christiaan aan bord 6 een stuk moest inleveren in een stelling waarin hij al wat minder stond. Het daarop volgende wanhoopsoffensief mocht niet meer baten en Chistiaan werd vakkundig uitgeteld.

Aan bord 4 toonde ook teamtheoreticus Lex zich van zijn vechtlustigste kant en ging recht op de vijandelijke koning af. De openingskennis en moed loonden en de aanval van Lex sloeg vlot door. Zouden we dan toch …?

Zelf had ik aan bord 3 niets bereikt in de opening en was blij toen het middenspel me de kans leek te bieden om voor de winst te gaan. Dat misplaatste optimisme werd accuraat afgestraft, zeker toen ik nog een kansje op een prettige counter miste. Weer gelijk dus.

De partij van de dag werd gespeeld aan bord 1 tussen Henk Jan en Nico Schouten. Lang ging het gelijk op maar bij de overgang naar het eindspel pikte onze man een belangrijk pionnetje mee op a5. Dat gaf de bekende stuurlui aan de wal genoeg stof om een onafzienbare reeks aan al dan niet winnende zetten en plannen te bedenken, maar de praktijk was een stuk weerbarstiger. Nico verdedigde zich zeer hardnekkig en het lukte Henk Jan steeds net niet om de beslissende bres te slaan. Kort voor zonsondergang (dichterlijke vrijheid) eindigde de partij door zetherhaling in remise en was de 4-4 een feit. Niet dat de overige heren Beukema van de heroïsche strijd van hun vader ook maar iets hebben meegekregen. Zij zaten al een paar uur in de auto in het gezelschap van een gameboy of iets dergelijks. Dat getuigt van gezond verstand. Er is nog hoop voor de jeugd en voor het vierde! 

Op 7 oktober wacht Veldhoven 1. Weer een vuurproef.

Joost

zondag 23 juli 2017

Veel dangerous in Animals

Vanuit Dieren ben je zo in Burgers Dierenpark. Mijn oudste kleindochter leest al een beetje Engels en vertelde dat een leeuw in het Engels "dangerou" genoemd wordt.

Opa is, zoals we inmiddels weten, redelijk eigenwijs, maar besloot zijn onderwijskundige obsessies te beheersen. Dat had opa vaker moeten doen, beheersing is niet zijn sterkste punt. In Dieren lopen veel gevaarlijke schakers van 60+, maar Opa schaakte er redelijk argeloos op los. Eigenlijk kan hij er geen rate van. Wijsheid schijnt een bijverschijnsel van ouderdom te zijn. We houden het voorlopig op licht dementerend.

Wel gezellig op paardencamping "Boschzicht" in Laag-Soeren.  Pony borstelen kostte daar vier euro. Waarschijnlijk toch een VVD-camping. We geven de informatie door aan Donald Trump. Ik zie het al voor me, Trump en Halbe Zijlstra, samen één pony. De wereld wordt er een stuk minder dangerous van.

Toon Mentink

vrijdag 14 juli 2017

Andere tijden schaak

Onlangs bezocht ik het Meermanno museum in Den Haag. Er is veel voor nodig om mij de Moerdijk over te krijgen. De mobiliteit is er wel maar dit keer had ik ook een acceptabel alibi. Mijn gitaarleraar en zijn immer creatieve echtgenote vergastten ons op een hoogstaande culturele ontmoeting. Het handelt eigenlijk over de geboorte van het boek en het ambacht van het drukken. Laurens Janszoon Coster bleek misschien wel niet bestaan te hebben en Johannes Gutenberg claimde omstreeks 1440 terecht de uitvinding van de boekdrukkunst, hoorde ik daar vertellen. De eerste tekst waar hij zijn vinding op uitprobeerde was natuurlijk de bijbel. Als je dingen kunt opschrijven of drukken neemt het waarheidsgehalte enorm toe. Een gesprek blijft altijd een subjectieve weergave van de werkelijkheid en de persoon die luistert stuurt onmerkbaar de spreker. Een goede preek komt praktisch overeen met de waarheid. Een charismatische dominee ondersteund zijn woorden rechtstreeks met gedrukte tekst, er is geen contact met de gemeente want dat geeft altijd waarheidsverlies.  Men kon dus letters maken waardoor de waarheid stolde in het boek. De Amerikaanse schrijver James Salter onderkende dit ook en schreef:  Er komt een moment dat je je realiseert dat alles een droom is, en dat alleen de dingen die geschreven zijn een kans hebben om echt te zijn.

In die belangrijke vijftiende eeuw nam de hoofdletter hierbij een interessante positie in. De hoofdletter maakt de lezer erop attent dat in komende zin nieuwe waarheid aanstaande was. De hoofdletter was een zelfstandig kunstwerkje, die  later werd bijgevoegd afhankelijk van de financiën en de beschikbaarheid van een goede illustrator. Zo ontstonden er bij gebrek aan middelen ook boeken met ontbrekende hoofdletters. Een atlas liet je maken als statussymbool, deze bevatte kaarten van de hele bekende wereld en was de eerste poging tot globalisering.

Daardoor ik zo goed oplette tijdens de rondleiding miste ik geruime tijd de aanwezigheid van een Stukkenjager van het eerste uur. Het was Diek Kubbe, toentertijd student handvaardigheid aan de tekenacademie. Op mijn verzoek noemde hij meerdere leden: Ad Nagelkerke; Harrie van Kuijk; James Tyndall; Peter van Heerbeek; Wiill Voogt en Gé van den Brink. Diek Kubbe heeft ook meerdere partijen in de externe gespeeld. Hij staat echter niet op de eeuwige
ranglijst van de Stukkenjagers. Hij overweegt nu een proces om gerehabiliteerd te worden. Ik probeerde hem uit te leggen dat de eeuwige ranglijst niet zaligmakend is maar dat lag niet in zijn lijn. Eerherstel en erkenning was toch wel het minste wat hij kon eisen. Terloops vertelde hij ook nog dat hij de Elfstedentocht gereden had. Het stelde hem teleur dat hij in zijn oude club doodgezwegen wordt.

We spoelden het onrecht weg met een paar wijntjes en mijn gitaarleraar speelde een compositie genaamd: Elektronische contrapunten. Het klonk als Satie op de piano maar was stukken beter, wat maar weer bewijst dat minimal music een maximum effect kan hebben. Prachtige dames declameerden gedichten en één dame viel om met een groot aantal champagneglazen. Ik zag er een sublieme performance in maar het bleek een ongelukje.

Dan nu de verrassing. Diek Kubbe stuurde vier dagen later twee schaakpartijen van vroeger op. Hij bleek te hebben verloren van mij maar wel gewonnen van Ad Nagelkerke. Nadat ik de partijen had nagespeeld constateerde ik dat er ruim 40 jaar geleden veel sterker gespeeld werd en eveneens veel onduidelijker genoteerd. Ik kan deze partijen dus niet publiceren. Evenals Laurens Janszoon Coster maken we er historische fictie van. Buiten de Elfstedentocht fietste Diek ook nog alle cols uit de Tour de France en is nog steeds in training. Ik dank Diek Kubbe bij deze voor het opfrissen van ons collectief geheugen en hoop dat hij alsnog vermeld wordt op de eeuwige ranglijst. Als daar geen plaats meer mocht zijn, stel ik mijn plaats ter beschikking. Iedereen is vervangbaar. Eeuwig is van alle tijden en duurt meestal korter dan je denkt.

Toon Mentink

woensdag 21 juni 2017

Pardoes ongekend verwend in gent

Zaterdag 17 juni was het weer zo ver, we gingen naar Gent. Om een massakamp te spelen tegen KGSRL met een kleine 30 man/vrouw.

Ik was zelf lekker op tijd en kwam tot de ontdekking dat naast cinecitta een puik ontbijttentje zit, niet kras, maar kras 2. Dat doet de innerlijke mens goed, vervolgens werden we door Cesar welkom geheten in een van zijn welbekende toespraken, waarbij de bus indeling i.v.m. de teams voor de quiz ook al vaststond. 

De buschauffeur was iets verlaat, maar we hadden weer een schitterende bus. Met tafeltjes en al konden we mooi ruim zitten en ook in groepjes van 3 tot 8 personen. Niet alle teamgenoten zaten naast elkaar wat het nogal uitdagend maakte mee te quizzen.
Het winnende team Arjen van Amerongen, Fré Hoogendoorn en Thomas Tepe elk antwoord aan elkaar luckboxten, 30x gegokt, 28x goed. Het is de mannen overigens volkomen gegund.

Enkele leuke weetjes uit de quiz:
  • De naam van onze vereniging bleek ook lastiger dan je zou.
  • Bij de zin waar 5 namen in verstopt zaten: Sanne haatte poten en watjes. Rij om! Je beweert: daarin schuilt haar bravoure, schatje. Miste een niet nader te noemen iemand zijn vader in de tekst 
  • De verslagen van de groepencompetitie worden goed belezen, maar welk bedacht figuur in vrijwel elke exposé zijn opwachting maakt, konden weinigen bedenken
  • Bij de vraag over hoelang KGSRL bestaat had César het extra moeilijk gemaakt door weg te geven dat ze in de abrahamstraat zaten, waarbij hij dacht dat velen dan wel dachten dat ze 50jaar bestonden. Ons team had deze dwaalspoor hint niet eens door, maar vulde wel soepel het verkeerde antwoord in.
  • 1 vraag voor de quiz over 2 jaar staat al vast: Wie gaat op zeker beroep aantekenen tegen de antwoorden van de quiz? (spoiler: denk aan een passieve vrucht)
  • Dat ik mijn post nog niet had geopend deze week zorgde ervoor dat ik dacht dat Fenna de jongste nakomeling van een Stukkenjaagster was, niets bleek minder waard, Winifred, Cor en Luuk van harte met Rik.
  • Met 2 vrouwennamen bij de antwoorden voor het kinderboek, leek het logisch deze jongedame te betitelen als Bianca de Jong-Muhren, deze jongedame bleek echter een jongeheer te zijn, zo ziet men maar weer.
  • Een ander niet nader te noemen persoon, die overigens gelijk is aan de niet nader te noemen persoon bij vraag 1 en ook nog in het winnende team zat, was de roepnaam van de dochter van zijn oud teamgenote vergeten.
  • Iedereen wist de passieve vrucht, luie kiwi dan weer moeiteloos op te lepelen.
  • Dat Lex niet van Machteld van Foreest won wisten velen, dat het in een plus veel stelling was weet de rest nu ook 
Na deze quiz reden wij al door de binnenstad van Gent, de tijd vloog voorbij. We werden door onze allervriendelijkste buschauffeur in het centrum gedropt, waarna we na een kleine wandeling aankwamen in het lokaal van KGSRL. Een voortreffelijke lunch viel ons ten deel. Vervolgens hadden we een uurtje om te doen waar we zin in hadden, Gent verkennen, schaken, praten over van alles en nog wat, of gewoon lekker pilsen.

Niks dan lof aan de Gentse gastheren, de lunch was perfect, het avondeten was perfect en ook hadden ze de tegenstanders zo aangepast dat we tegen tegenstanders van hetzelfde niveau speelden, 2 belgen Tom van Muylen (strakke overwinning), Walter Dietrich (solide plusremise) versterkten ons om qua aantal uit te komen. En last but not least lieten de gastheren zich alle kaas van het brood eten, door de opening niet uit te komen, sympathiek wat materiaal weg te geven op cruciale momenten. Of zoals tegen Carel van Alphen de tijd zo in te delen dat iedereen dacht dit wordt soepel remise met die 46 minuten op de klok, maar bij het horen dat dat 46 seconden was (we speelden zonder increment) werd het weer een soepele nul. De tegenstander van Hans Groffen vond het wel leuk in een stelling met een stuk minder zijn hand uit te steken en toen Hans deze aannam te zeggen: ‘Remise’? 5 krachtzetten later kwam dezelfde hand maar dan zonder de toevoeging.

We speelden in 3 verschillende zalen en we waren het er met zijn allen snel over eens dat je vanuit SJ perspectief het beste in zaal 3 (de laagste borden) kon gaan kijken, die gingen er heel hard doorheen, 5pt op de laatste 5 borden en de Jannen, zij lieten hun betere stellingen naar remise lopen omdat zij zagen dat het goed was.

De score van 8-17 sprak boekdelen. Onze buschauffeur kwam ook nog even kijken en genoot van onze mooie sport. Na deze sympathieke oorwassing gooiden we nog wat biertjes en spareribs naar binnen en voor we het wisten liepen we weer in colonne naar de bus, waar de terugreis aanving, tegen half 12 waren we weer in Tilburg na een wederom geweldige dag. 

Complimenten aan onze buschauffeur, de gastheren, César voor de quiz, Paul vanwege al wat hij doet, de dames voor het zo goed verzorgen van hun mannen opdat zij in optima forma achter hun bord zaten en konden etaleren. Jan Weijters en Emiel Petit vanwege de leukste partij van de dag en Maarten Werkhoven omdat hij na 3 kansloze nederlagen tegen Huong Do (Maarten ging ff zijn zelfvertrouwen opkrikken ofzo), toch van een belg kon winnen.

Tot over 2 jaar, dat we dan met een nog grotere groep mogen gaan, niet omdat het zo niet gezellig was, maar gewoon omdat het supergezellig is en iets met meer zielen meer vreugd.

Bram van den Berg


maandag 19 juni 2017

Het Slot

Het beroemdste slot is natuurlijk het boek van Franz Kafka. Pechteld gooide de deur in het slot naar de Christenen die geen zelfgekozen slot aan het leven willen. Een kasteel dat in de lucht hangt lijkt een luchtkasteel maar in werkelijkheid is het een hangslot. In Polen rekende men vroeger af in Zlotys. Er zijn ook veiligheidssloten, bij het schaken noemen ze dat remise. In deze
toestand moest ik afrekenen met Rolf Graw. Het kreeg alle kenmerken van een slotronde. Remise is onmogelijk en de gladiolen liggen naast de dood.

Toon - Rolf Graw

Wit aan zet en speelde 1. Lf4 en zwart antwoordde vrij overtuigd met 1... e5.

Nu zijn er genoeg Katholieke feestdagen voor nog een quiz, maar ik herinner me opeens een verbod op quizzen. We kunnen dus gevoeglijk aannemen dat ik mijn Lettisch gambiet tegen Riesenbeck gewonnen heb (zie deel één van dit feuilleton).

Terug naar de partij want ik had beloofd om 17.00 u. thuis te zijn voor een etentje bij een oud Stukkenjager. Ik koos voor een versneld slot met 2. Pxe5. Het aantal offervarianten was met totaal boven het hoofd gegroeid. Niet denken maar doen, stukken tellen kan altijd nog. Er volgde 2... Pxe5 en ik ging er met gestrekt been in met 3. Pxc5. Zwart antwoordde als een rechtgeaarde paardenslager met 3... Lxc5. Ik speelde 4. Txe5 Ld6 5. Txe8 + Txe8 6. Txe8 + Kh7 7. Lxd6 Dxd6 8. De2 en ging de stukken tellen. Een pion gewonnen alsmede een gewonnen eindspel. Vijf uit negen is een bevredigend slot.

Voor het laatste en deel drie van mijn feuilleton verwijs ik jullie naar de ALQ (algemene ledenquiz). Het gaat over het versneld beëindigen van mijn lidmaatschap, hierbij aannemend dat het bestuur zoals altijd in wijsheid beslist.

Toon Mentink

donderdag 8 juni 2017

Bij het overlijden van Danny van Drongelen

Ach ja, Danny, inderdaad schoof hij in de negentiger jaren  van de vorige eeuw bij ons af en aan. En niet onverdienstelijk, naar mijn inschatting behoorde hij qua speelsterkte tot de subtop van de Stukkenjagers, ik schat op 1900+ niveau. Maar dat is al lang geleden en in de 21e eeuw heeft hij zich niet meer in ons blikveld vertoond. Waarom triggert zijn overlijden mij desondanks? Ik heb maar 1x tegen hem gespeeld en uiteraard  verloren. Ik denk omdat hij een buitenbeentje was  en mij daarmee op het spoor van a la recherche du temps  perdu  zet. De tijd waarin een van onze leden zich zorgen maakte dat de Stukkenjagers ervoor moest waken om een echte schaakvereniging te worden. De tijd van de losse pols zeg maar. Danny was zo ’n losse pols in een periode dat de tijden aan het veranderen waren. Dat af en aan schuiven waarvan op de website melding wordt gemaakt kan gerust letterlijk worden genomen en dat maakte hem niet populair bij de wedstrijdleider. Begrijpelijk, maar ik ben geen wedstrijdleider en mocht hem wel.  Om zijn onaangepastheid, zijn goede humeur dat nooit werd bedorven door een verliespartij, zijn wel bespraakt  zijn,  zijn  bezetenheid voor de muziek, niet mijn muziek overigens, een vat vol tegenstrijdigheden, dat hoe wars hij ook was binnen de Stukkenjagers van regelgeving ook nog over organisatietalent binnen de muziekwereld beschikte en daarnaast ook nog eens  een afgestudeerd historicus bleek te zijn. Het laatste wat ik van hem verwacht zou hebben.

TImes they are achanging and sometimes that hurts

Theo Mulder

Het Momentum

Het heeft iets te maken met financiële handigheid. Nu wordt het te pas en te onpas gebruikt voor iets vaags in de sport. Bij een orgasme lijkt me het momentum duidelijk, maar bij het schaken bijna onmogelijk. Toch had ik tegen Jürgen Riesendeck 2125, enige momenta klaar liggen. Ik groef in een ver verleden, waar ik ooit tegen John van Greunsven het "Lettisch"speelde. John speelde de variant waarin ik mat moest gaan. Het werd echter remise nadat ik een toren op h1 en a1 had geslagen en John zich geloof ik, moest redden met eeuwig schaak. Omdat ik niks bewaar is er misschien sprake van "alternative facts". Nu na ongeveer 40 jaar deed ik het weer. De tweede keer dus, ongeveer evenveel als het aantal orgasmen. Mijn twee prachtige dochters zijn het levend bewijs.

Het ging als volgt 4.30 uur klaarwakker en in de douche geen douchemunten. Dan maar koud en om 5.00 uur ontbijt. Het begon evenwel te regenen en omdat mijn tegenstander altijd e4 opende, ging ik noodgedwongen studeren. Zeker drie goede momenta uit mijn kop geleerd, dat is het maximum voor een bejaarde, toen 13 km langs de Ahr gefietst en slingerde vervolgens 1 e4 e5 2 Pf3 f5  op het bord. Na 20 minuten nadenken speelde Jürgen  d3. Nergens in mijn boek tegengekomen, dus misschien wel een momentum, maar voor wie ?  Bij de analyse bleek dat we beiden meerdere momenta hadden. Je ziet ze echter niet, want wat je niet ziet bestaat niet, weet ik nog van "Kinderen voor kinderen, uit 1990". Dat is slechts 27 jaar geleden, maar nog steeds actueel, met name in de politiek. Zoek het nummer op You Tube en je geniet meer dan van de politiek.

Nu wil natuurlijk iedereen weten wat de uitslag van de partij was. We stellen dit uit tot de volgende Kerstquiz, hetgeen ongeveer zal samenvallen met het beëdigen van ons nieuwe kabinet.

3 ...d6
4 Le2 Pc6 
5 c3 Le7
6 b4 Dd7
7 Pd2 Pf6
8 Db3 a5
9 b5 Pd8
10 0-0 a4
11 Dc4 (een klein momentum) c5
12 Te1 ...... 

Zwart heeft geen problemen. Dat zou kunnen maar Toon M heeft vele problemen. Hij bood remise aan. Het is zeker niet zo dat ik remise wil, maar tegen een sterkere speler remise aanbieden schijnt niet beleefd te zijn. Voor mij is het slechts een gratis provocatie die ik niet kan laten liggen. "Ich spiele gerne weiter."" Ich auch." Schitterende dialoog voor ouwe zak zonder ambitie.

Na de partij, waarvan we de uitslag hooguit kunnen vermoeden, gaf ik mij over aan het "naaktvissen". Dit is een redelijk zeldzame geaardheid, die echter wel het geringe aantal orgasmen verklaart. Ik heb namelijk nog nooit iets gevangen. Morgen tegen Boris Buzov, geboren in 1932. In Bad Sooden verloor ik nog van iemand van 82, deze heeft nog meer ervaring dus ik vrees het ergste. Koud douchen maar en "Lettisch" in de voorhand. Waarschijnlijk bekend geworden onder de naam Koningsgambiet.  Herman moet mij nog eens uit leggen waarom goede gambieten met zwart, niet altijd met wit gespeeld kunnen worden. Misschien is het zoiets als seriële incongruentie. Mocht dit niet bestaan dan is het gelul. 

Tegenover mijn camping in Remagen aan de Rijn, is een gigantische rots. Wanneer het 's nachts stil is, hoor ik in de verte gezang van een vrouw. Deze keer heb ik mijn gitaar bij me.

Toon M