vrijdag 9 februari 2018

Van Alpejager naar Stukkenjager Over stijgen en dalen


Onverwachte winst voor Wil Wouts

Luidde de kop op onze website

Van de zwarte winnaars was Wil Wouts verreweg de meest opvallende. Hij bleef de hele avond in opperste concentratie en kreeg in het eindspel loon naar werken, tegen niemand minder dan Theo Mulder

Niemand minder dan Theo Mulder? De man die bij de beklimming van ELO berg nooit hoger kwam  dan ± 1700 meter, en dat is al weer erg lang geleden, en die tegenwoordig zijn tent op plus minus 1400 meter opslaat.

Ik moest daarbij denken aan een gedicht van Paul van Opstaijen. Toen Wil nog maar net lid van onze club was, heb ik een paar potjes tegen hem gespeeld en zijn conclusie toen was dat hij nog een paar maatjes te klein voor me was. Inmiddels is dat aardig aan het veranderen, vandaar mijn associatie met het Alpejagerslied van Paul van Opstaijen, waarvan de eerste regels als volgt luiden

Een heer die de straat afdaalt



een heer die de straat opklimt



twee heren die dalen en klimmen



dat is de ene heer daalt



en de andere heer klimt



vlak vóór de winkel van Hinderickx en Winderickx





Theo M

maandag 5 februari 2018

Hoe Goliath eenvoudig de baas bleef (SJ 6-RSG)

Bij zo’n uitslag laat ik voor de hand liggende namen als David en Klein Duimpje maar gevoeglijk achterwege, want wij waren op deze dag niet goed genoeg om als gevaarlijke underdog te functioneren. Dat leek er wel even op toen Hans Groffen wederom ons achttal op een bemoedigende voorsprong zette. Bij een rondgang langs de borden dacht ik dat er op een goede dag aan een paar borden meer in zou zitten dan een kansloze nederlaag. Vooraf wisten we dat het heel moeilijk zou worden, maar toch: zo’n afstraffing doet enorm veel pijn. Na Hans’ mooie prestatie waren we rond de klok van 15.00 uur volledig uitgeteld. Één voor één gingen we de bietenbrug op. Overigens geen schande tegen een tegenstander die minstens een klasse hoger moet spelen. Een pleister op de wonde is dat ons zevende team voorlopig gelijke tred houdt met deze gedoodverfde kampioen. Wij kunnen hen voor de volgende ronde alleen maar veel sterkte toewensen en hopen dat RSG weer niet in de sterkst mogelijke opstelling verschijnt.

ANDRIES DELIËN - MARC NAALDEN                      0-1
Ik had me zo verheugd op deze partij. Eindelijk mocht ik in deze competitie spelen tegen een ruime 1800-speler. Ik had me voorbereid. Partijen van verschillende spelers van RSG nagespeeld. Ook partijen van Marc Naalden. Ik wist hoe hij met wit opende. De eerste tien zetten gingen vrij snel. De computer gaf bij zet 8, zet 10 en 12 keurig 0.00 aan. Marc speelde positioneel goed, loerend op kleine voordeeltjes. Op zet 21 speel ik Dame b4: of binnendringen of dameruil. Mijn plan was dameruil. De computer geeft op die zet aan: 0.00  Alles was volledig in evenwicht! I.p.v. dameruil trek ik de dame terug naar een verkeerd veld. Op het moment dat ik hem loslaat zie ik dat ik de partij in een zet verlies. Wat een blunder.

TON TEPE - ARCO SCHUMACHER                          0-1
Hierbij een poging om mijn partij in 64 woorden te verbeelden (deze eerste 11 en wat er tussen de haken staat, tellen ook mee). Na een zet of 12 zag ik me genoodzaakt een paard voor een toren te accepteren. Even leek het er op dat ik er 2 krachtig opererende lopers voor terug kreeg. Helaas, de lopers liepen vast: 0-1 zo ging dat!

JAN WEIJTERS - TED VAN ECK                                0-1
Het enige positieve dat ik aan deze partij heb overgehouden is dat ik lange tijd goed spel heb laten zien met in gedachten een remise (of meer) als mooi eindresultaat. Mijn tegenstander was in het eindspel net iets gewiekster dan ik. Na afwikkeling van stukken hield ik een hinderlijke dubbelpion over op de f-lijn. In die fase dacht ik nog remise te kunnen houden. Helaas was de realiteit anders en moest ik me tenslotte gewonnen geven.

GUUS VAN HECK - NICO KLOOSTERBOER            0-1
Tegen Nico Kloosterboer kreeg ik met wit een stelling die heel lang volledig in evenwicht was. Een gesloten Siciliaan waar tot ver in het middenspel niks geks gebeurde. Net toen mijn tegenstander, zoals hij later bij de korte analyse aangaf, overwoog om remise aan te bieden, was ook ik tot de conclusie gekomen dat een puntendeling het onvermijdelijke slot zou zijn. Niet dus. In mijn ijver om zo snel mogelijk ½-½ op het scoreformulier te kunnen schrijven besloot ik tot een algehele afruil op d4 waardoor aan beide kanten 2 pionnen, 2 torens en 2 stukken zouden verdwijnen. Dat zou waar geweest zijn als ik eerst even, voordat ik mijn damepion van d3 naar d4 dirigeerde,  mijn koning van g1 naar het veilige h1 verplaatst had. Een ongeluk, maar ook geluk zit in een klein hoekje. Met de koning op g1 kon zwart in plaats van slaan, slaan, slaan, slaan, …., slaan ergens halverwege een penning over de a7-g1 diagonaal aanbrengen. Geen ½-½ dus, maar het ratingconforme 0-1.

JAN BERGSMA - CHRIST DE VETH                          0-1
Tegen RSG was het spelen vanuit de underdog positie; als team, maar ook voor mezelf met een rating die 500 punten lager lag  dan die van mijn tegenstander. Daarom was ik - geheel tegen mijn gewoonte in - maar eens heel verdedigend gaan spelen om het in ieder geval zo lang mogelijk vol te houden en wie weet hem uit te lokken toch een fout te maken. Dat eerste is wel gelukt gezien het feit dat we uiteindelijk beide nog maar een klein half uurtje op de klok hadden staan, maar verder kreeg ik geen schijn van kans. Kan niet anders dan me er bij neerleggen.

JAN VAN DEN DRIES - FRANK ROCKX                    0-1
Over mijn partij tegen Frank Rocks van RSG kan ik weinig verheffends vertellen. Met wit op bord 6 kwam ik erg vervelend uit de opening. Waar de fout precies ontstond, weet ik (nog) niet, maar feit was dat ik na 15 zetten reeds een paard achter kwam te staan. Dat paard moest ik geven, want anders ging mijn dame de doos in en kon ik beter meteen opgeven. Een pionnetje meer was alles wat ik aan compensatie kon creëren voor dat ongelukkige paard maar mijn stelling bood weinig perspectief. Mijn stukken stonden gewoon niet lekker en de paarden van mijn tegenstander waren levensgevaarlijk en drongen eendrachtig samenwerkend met regelmaat mijn stelling binnen. Geen moment had ik hoop op beter en nadat diverse stukken waren afgeruild, restte mij weinig anders dan de ongelijke strijd te staken. Een van mijn slechtste partijen sinds jaren zat er gelukkig op en later bleek dat dat voor veel teamgenoten gold, want 1-7 was een fikse afstraffing. Hopelijk kan SJ 6 zich oprichten en kunnen we de competitie nog positief afsluiten met mooie resultaten tegen Vughtse Toren 2 uit en Staunton 2 thuis.

PAUL VERMEE - BEN CARTENS                               0-1
Het was de drukste dag sinds het bestaan van Cinecitta en dan ook nog 120 schakers er bij. Dat resulteerde in nogal wat spanning bij mij en mijn buurman, die tegen Jan zat te schaken. Deze man begon te klagen over Cinecitta met nogal luide stem.
Omdat ik dit uiteraard niet pik, kreeg hij van mij repliek, waardoor ik met nogal weerbarstige gevoelens verder moest schaken.
Mijn opponent was een aardige man, wat niet wil zeggen dat ik hem zomaar laat winnen. Het ging gelijk op en ik stond redelijk goed vond ik (anderen vonden dit ook, zo werd me verteld).  Bij zet 21 werd het spannend en mijn hersencellen signaleerden….op één veld mag je je dame niet neerzetten (die werd daar dan nl. aangevallen) en dat was f7.  Als alternatief bleven e7 en c7 over, waarbij ik c7 steeds de beste optie vond, hoewel ik niet verder kan denken dan een zet vooruit. Na veel denken, wikken en wegen besloot ik dame naar c7 en deed mijn zet. En wat denk je, ik zette hem op f7, waarbij mijn dame gepend stond tussen loper en koning.
Ggggvvvdddd…ja nu was het verloren…ik heb de man een hand gegeven, wat natuurlijk nooit mag. Ik had kunnen proberen op pat te spelen, maar hier had ik echt geen zin meer in.
‘s Avonds heerlijk en met veel plezier afgesloten in het restaurant. Ik vond het een geslaagde dag, vooral omdat het 7e wel won.

HANS GROFFEN - FRANS JONKERS                       0-1
Deze keer kwam medekoploper uit Roosendaal op bezoek en alhoewel ze torenhoog favoriet  waren, moest de match toch nog wel gespeeld worden .
Ik speelde dit keer met wit tegen Frans Jonkers en dacht laat ik maar vol op de aanval gaan en zien hoe mijn tegenstander hierop reageert.
Na de openingszetten en afruil van loper/paard kwam ik sterk te staan .
Frans maakte op een gegeven moment een fout, ik ging druk op zijn dame zetten.
Hij maakte een verrassende  keuze met zijn toren en verloor zijn dame ....dit was pure winst!
Ik moest wel voorkomen dat zijn toren en loper mij schaak konden geven wat tot stukverlies zou hebben geleid.
Toen dit lukte kon ik iets later zijn koning in de problemen brengen en een toren pakken. Hij besloot daarna meteen op te geven.
Het zal misschien ook meegespeeld hebben dat hij uit de nachtploeg kwam en moe was, zoals hij me vertelde.
Heel sportief kreeg ik complimenten van hem over onze partij.
Dit was een mooi begin en ik was steeds meer benieuwd hoe we het als team ervan af gingen brengen.

donderdag 21 december 2017

NUENEN 2 VERSUS STUKKENJAGERS 6  4-4


Tot de voorlaatste dag was het onduidelijk in welke samenstelling we ditmaal zouden aantreden. Maar we verschenen met een voltallige opstelling in steunpunt De Goudvink te Nuenen. Een soort wijkgebouwtje waar het niet bepaald warm was, met als gevolg dat de co-captain op een zeker moment zijn jas maar aantrok. Dat mocht niet baten. Hij verloor uiteindelijk.
De totale wedstrijd dreigden we even voor de derde keer met 4 1/2-3 1/2 te verliezen, nadat wij in een eerdere fase met eenzelfde uitslag dreigden te gaan pronken. Uiteindelijk zijn we blij met het gelijkspel maar er had veel meer in gezeten!
We stonden al vrij snel voor door een overwinning van Hans Groffen, statistisch gezien moest die zege vandaag wel komen. Ook Jan van den Dries haalde verdiend het punt binnen. Coen Klaassen en Paul Vermee verloren vervolgens hoewel de laatste er niet slecht voor stond. Theo Mulder tekende voor een degelijke remise. Bij Harry stond het bord nog vol stukken toen plotsklaps door zijn tegenstander de handdoek in de ring werd gegooid. Zijn paard bleek onverdedigbaar. Ineens stonden we er florissant voor. Jan Weijters diende niets anders te doen dan zijn tegenstander bezig te houden want Jan Bergsma stond een gezond stuk voor. Helaas zag hij een verraderlijke penning over het hoofd. Wij zagen het met lede ogen aan. Het pleit voor Jan dat hij met een pion minder remise maakte.
Even waren wij in het land van Van Gogh, maar zo kleurrijk als op zijn schilderijen werd het bij ons net niet!
Een rondje langs de borden met authentiek commentaar:

Hans Reusink - Harry Buyvoets          0-1

Eerst speelden we onze stukken eruit. Tussendoor werd het centrum vooral door wit bezet. Na schermutselingen op beide zijden vergreep zwart zich in een pionnetje waarna zijn paard op e4 diagonaal en verticaal genomen werd. Einde partij.

Harry


Jan Spruijt - Jan Weijters                    1-0



Anders dan zijn achternaam deed vermoeden had mijn tegenstander een respectabele leeftijd die de mijne ruimschoots overtrof. Hij speelde degelijk maar ik beging een blunder op de 12e zet. Ik had net mijn lopers op de Damevleugel in stelling gebracht om in de verre toekomst een aanval op zijn koning te kunnen ondernemen toen mijn opponent een uitval met zijn paard naar g5 deed. Niks aan de hand als je maar niet argeloos h7-h6 speelt zoals ik. Hier was g7-g6 het enige juiste antwoord. Ik offerde noodgedwongen nog maar een stuk om in de partij te blijven en de éminence grise in het kader van het teambelang bezig te houden. Dat kon ik tot de 50e zet volhouden. Toen was de stand weer gelijk.



Jan



George Dujardin - Theo Mulder          1/2-1/2

Twee verzoeken

Verzoek 1 Kun je zaterdag invallen in het zesde?
Verzoek 2 Na afloop van de wedstrijd, wil je een verslagje over jouw partij opsturen?

Is dat nodig? De uitslag is toch al bekend, wat valt er dan nog meer te vermelden?
Maar goed, veel grijs of enigszins kaal, veel buik, veel man, weinig vrouw, maar vooral koud.
Mijn eerste partij sinds acht maanden na twee probeersels op vrijdag middag. Ik trof een tegenstander van min of meer gelijk niveau, zowel qua leeftijd als qua elo. Mijn witvoordeel reikt niet verder dan de keuze uit 1. b4 of 1. e4. Het werd een CaroKann die binnen de kortste keren niet als zodanig te herkennen viel. Ik dacht dat ik wat voordeel kreeg, maar op mijn niveau zegt dat niets en dat bleek. Op het moment dat ik ten aanval wilde trekken moest ik de verdediging in en dat lukte. Remise.



Theo


Rinus de Keizer - Coen Klaassen        1-0 

In mijn partij werd mijn witte loper al snel opgejaagd waardoor ik de fout maakte deze loper te offeren om de korte rochade eruit te halen.

Dit bleek niet erg veel dreiging op te leveren dus kreeg ik het erg druk met keepen.

Toch kon ik een stuk terug winnen en stond ik nog maar 1 pion achter, waarna ik weer een steek liet vallen die uiteindelijk fataal bleek.



Coen



Anton van Lier - Jan van den Dries      0-1

Op bord 5 speelde ik met wit tegen Anton van Lier, de teamleider van Nuenen 2. Ik bouwde rustig op en optisch leek Anton goed te staan, maar schijn bedriegt! Ik liet hem komen met zijn stukken en zette intussen mijn stukken op de juiste plekken. Hij kwam enigszins roekeloos met een paar stukken mijn stelling binnen en moest dat bekopen met kwaliteitsverlies. Met twee torens en een paard was het lekker spelen voor mij tegen zijn toren, paard en loper. Toen ik verderop een stuk won, was het gedaan met het verzet van Anton en gaf hij de partij op!



Jan van den Dries



Reinoud van Mens - Jan Bergsma      1/2-1/2

Zenuwslopend was het afgelopen zaterdag in Nuenen. Vooral toen na bijna drie en een half uur alle overige partijen al lang waren afgelopen, en iedereen van ons team maar ook van die van de tegenstander zich bij een stand van 3,5 – 3,5 rondom het 6e verzamelde om te kijken hoe ik in een gewonnen stelling een enorme blunder beging en vervolgens in een verloren pionneneindspel er voor de poorten van de hel toch nog een remise voor mezelf en voor het team wist uit te slepen. De adrenaline en gemengde gevoelens hebben mij geen goede nachtrust bezorgd maar ik kon me troosten met de gedachte dat ik met deze ervaring weer een hoop heb geleerd!



Jan



Dick Warbout - Paul Vermee                1-0



Ik weet al niet meer wat het betekende….maar de PION (stond op een bord dat buiten aan een van de muren van het gebouwtje hing) is iets met bejaard en nog wat!!!



In een koude zaal die dienst moet doen als buurtvereniging en waarvan niemand van de Stukkenjagers jaloers op zou zijn…begin ik uiteraard met f4-e6…Pf3-d5..e3-a6 en ga zo maar door totdat ik denk dat ik echt goed sta. Dat was ook zo volgens enkele geleerden onder ons….En ja ik zie het al voor me….een torenoffer op g7 en dan gaat meneer mat in drie zetjes heb ik berekend …of ik win een paar stukken incluis zijn dame…Nou dat was ook zo, maar mijn tegenstander kon op tijd wegkomen en ik kwam steeds een zetje tekort voor matje, plus ik speel verkeerd en mijn tegenstander haalt even een dame op aan de overkant…Wel, gelukkig ben ik niet de enige. Jan Bergsma geeft ook een compleet gewonnen partij uit handen. Gelukkig weet hij daarna nog heel goed remise te houden, waarna wij enigszins teleurgesteld met 4-4 huiswaarts keren. Dit hadden de Nuenense boys niet verdiend…volgende keer krijgen we ze eronder…



Paul Vermee



Raymond Jardel - Hans Groffen           0-1

Ik had vandaag weer veel zin om een goede partij te spelen en zeker na het vorige verlies wilde ik graag winnen. Ik speelde tegen een invaller die opende met een sterk centrum. Raymond bleek snel te willen spelen, iets wat ik ook graag doe maar wat in het verleden al regelmatig slecht is afgelopen.

Ik overwoog ditmaal mijn tegenzetten zorgvuldig en hij verloor al snel een pion. Vervolgens zelfs een paard of een loper. Ik moest wel blijven opletten vanwege een dreigend schaak met als gevolg stukverlies .

Ik ruilde eerst de dames af waardoor hij niet meer kon rokeren.

Ik nam zijn loper hetgeen voor mijn loper het gunstigst bleek te zijn. 

Raymond bleef snel spelen en ik wachtte rustig af. Even later kon ik weer een toren winnen.

Door daarna vaak schaak te geven kreeg hij geen kans meer om terug in de partij te komen.

Ik bleef geconcentreerd en maakte geen fouten.



Hans 

zaterdag 16 december 2017

Stukkenjager 7 barst van het zelfvertrouwen


Met zijn allen op de fiets naar Goirle, droog weer en een gezellige sfeer, dat leek niet stuk te kunnen, maar toch heerste er een meer gespannen sfeer dan in het begin van de competitie.

We waren de competitie heel ontspannen zonder enige illusie begonnen maar na 3 gewonnen wedstrijden stonden we gedeeld bovenaan en dan gaan er ineens andere spanningen opgeld doen.

Onze grote broers van stukkenjager 6 hadden van EGS 2 gewonnen en omdat wij steeds een half of heel puntje meer scoren waren we ervan overtuigd dat het moest kunnen.



Volgens de teamleider zou EGS 2 weleens met een verrassende opstelling kunnen komen.

Hierop was geanticipeerd en wij hadden ook een verrassende opstelling , maar niet zomaar uit de lucht gegrepen, er was wel over nagedacht.

We gingen ervan uit dat ze in de middelste regionen van het team de punten wilden binnenhalen.

En zo kwamen er zeer verrassende koppels aan de borden.

De altijd sympathieke teamleider Bram van de Vrande verklaarde dat ze niet weer wilden verliezen van een stukkenjagers team en daarom tot deze opstelling gekomen waren.

Aan bord één zag Thomas Tepe  plotseling Maarten de Wit tegenover zich.

Thomas speelde geconcentreerd , maakte geen fouten en had in het middenspel twee torens actief en een Queen en dat doorvlochten met enige penningen.

Het begon Maarten te duizelen ( volgens eigen zeggen), hij raakte de weg en een stuk kwijt en begroef de strijdbijl.

Dat was voor ons gelijk het vijfde punt.

Leo van Gelder bracht als eerste een punt binnen, maar we hadden hem dan ook op bord vijf gezet, in de gedachte  dat iemand die in één vrijdagmiddag, zowel  van Bram van de Berg als van Eric Dignum ,weet te winnen een dag later  niet wederom zo’n majeure prestatie kan leveren.

Achteraf zei hij dat hij eigenlijk te sterk was voor bord vijf. Okee,.. nemen we mee naar de volgende wedstrijden.

Cees Zoontjens moest het onderspit delven tegen supertalent Jasper Kools, geen schande , wel zonde.

Ad verloor op bord 8 maar had goed spel en helaas toch verloren.

Daarentegen wist Wil zijn partij tegen Ton Krugels ( een zeer ervaren schaker) te winnen.

De grootst verrassing was mogelijk de keurige winst van René Davidse op bord 4 tegen talent Bram van de Vrande.

René had bij de koffie vóór de match nog zelfbewust gezegd, vandaag ga IK winnen, toen bleek dat hij tegen Bram moest zei hij nog steeds ik ga winnen, maar wel een toonhoogte lager en met meer aarzeling. Later verontschuldigde hij zich bijna voor zijn winst. Bram had plotseling een ongedekte dame in de aanbieding gedaan en hij vond dat hij dat cadeau niet zomaar mocht weigeren. Chapeau !!

Zo ook voor Ivar die tegen Pieter Couwenberg aan bord 3 wist te winnen, enerzijds door gedegen spel en doordat ook Pieter zomaar een foutje maakte.

Mogelijk waren de stellingen op het bord toch zodanig ingewikkeld, dat de tegenstander het niet meer kon doorzien.

Maakt niet uit, de stand was 5-2 en Francois was aan bord 6 nog in een verbeten strijd gewikkeld. Met een paardenoffer tegen twee pionnen dacht hij met een pion te kunnen promoveren .

Helaas kwam hij met minder dan een minuut en nog geen 40 zetten niet alleen tijd maar ook een zet tekort.

Derhalve was de eindstand 5-3 .

Euforie bij het team, trots, vol zelfvertrouwen voor de komende wedstrijden en vervult van gedachten aan een eventuele promotie, maakte de terugreis een groot feest.

De jongere zongen zelfs “ We worden wereldkampioen” mogelijk los van de realiteit maar het geeft de stemming goed weer.

We gaan nu even de winterstop in en overwogen nog een tussentijdse aanvullende stage te organiseren, maar studie- en werkverplichtingen zullen dit niet toelaten.

Nu al kan ik zeggen dat de volgende tegenstander zijn borst nat kan maken.

Trotse teamleider van stukkenjagers 7 wenst eenieder die ons goedgezind is ,prettige feestdagen en goede jaarwisseling.


Vr Gr Wil Wouts






Contactjudo voor 70-plussers

Omdat vallen doodsoorzaak nummer één is, wordt in het contactjudo alleen het grondgevecht beoefend. Het lijkt een datingsite maar niets is minder waar, armklemmen, houdgrepen of verwurging leiden tot het einde van de partij of een voltooid leven.

In Bad Bertrich kwam ik na een rommelige randori in de volgende stelling terecht. Zwart aan zet op zet 25.

Wit: Hermann Jacobs: Kg1; Dc3; Tc1; Lg2; h2; g3; f2; e5.
Zwart: Toon Mentink: Kg8; Dd7; Td2; Lf5; h7; g6; f7; e7.

Op zet 21 bood Hermann remise aan maar ik voelde me goed. Ik zag een duidelijke houdgreep op het eerste gezicht en speelde 21 Td1+ 22 Txd1 Dxd1 23 Lf1 Lh3 24 Dc4 De1 25 f4? en dit keer zei Hermann: “Kein Remis?” Ik antwoordde snedig: "Ohne oder mit kein?" In een flits zag ik dat f4 de beslissende fout was. De houdgreep was een complete verwurging geworden. Er volgde meer dan 30 zetten zetdwang omdat wits dame gebonden is aan haar loper. Middels e6 was mijn koning onkwetsbaar geworden, een soort staatsrechterlijke immuniteit. Ik dacht weer even aan het pilsje dat onze Willie dronk met Poetin in Sotsji. Met of zonder doping, een pilsje smaakt altijd voor een echte koning.

In een van de vorige rondes kon Ton Goris tegen Hermann Jacobs moeiteloos remise houden door oppositie. Ton Goris is vroeger getraind door Herman Grooten (de groeten van Ton trouwens) en keek geamuseerd toe hoe een adequate verwurging altijd leidt tot een voltooid leven. Mijn koning kon, zoals een goede koning betaamd, voor de pionnen uit gaan.

De ontbrekende zetten worden weer, zoals elk jaar, verwerkt in "De grote Kerstquiz".

Stuur het juiste antwoord op naar toonmentink@gmail.com. Er zijn vele prijzen en voor de beste anonieme belediging wordt een extra prijs uitgereikt na het altijd gezellige Kersttoernooi op zaterdag 23 december.

Toon Mentink

zondag 10 december 2017

Lessen van Lex missen hun uitwerking niet

Met zijn integrale psychologie achtergrond leerde hij ons in zijn schaakles om in eigen kracht te geloven en te focussen en tegen jezelf te zeggen “ Vandaag ga ik winnen” Ook poneerde hij de stelling “draai het om in het positieve en redeneer nooit vanuit het negatieve”. Toen, in de wijsheid van César en in het clubbelang, aan ons gevraagd werd een betrouwbare speler af te staan aan onze broeders van stukkenjagers 6 heb ik hierin ingestemd. Mijn mede teamgenoten vroegen zich af waarom ik ermee akkoord ging om zo’n betrouwbare speler uit te lenen aan onze concurrenten. In mijn antwoord maakte ik gebruik van de omkering naar het positieve.

We lenen René uit aan stukkenjagers 6, die gaat zijn partij daar winnen en snoept daarmee een bordpunt van EGS en misschien maakt hij het mogelijk dat er ook twee matchpunten ontnomen worden aan EGS. EGS  is nog een concurrent van ons waar we nog tegen moeten spelen en die nog op gelijke hoogte met ons kan komen. Stukkenjagers 6 is veel minder een bedreiging voor onze positie. Deze POSITIEVE redenering was toereikend voor de teamgenoten. En zie, het verliep volledig volgens dit scenario. Wijzelf speelden sterk met Thomas een vol punt op bord 1, Cees een mooie remise op bord 3. Francois een fraaie overwinning op bord 5. Helaas dolven Hans van Driel en Ad Haans op bord 7 en 8 het onderspit. Ivar wist ondanks aanvankelijk twee ponnen minder toch een remise uit het vuur te slepen en daarmee was de stand 3-0. Wil wist zijn partij te winnen en toen hadden we 4 punten. Op Leo van Gelder rustte de dure plicht om de volledige overwinning binnen te halen. In een fascinerend eindspel met mogelijk winstkansen voor Leo eindigde die partij in remise en derhalve had Stukkenjagers 7 gewonnen van de Pion 4 en zich met 2 matchpunten erbij gehandhaafd in de koppositie in klasse 3A.
Hoe het verder loopt weten we niet , maar we geloven erin, en dit kunnen ze ons niet meer afnemen. Met een structureel gedeelte van ons team hebben we samen met stukkenjagers 6 , die overigens ook fraai gewonnen hadden met 5-3, nog lekker getafeld in Cinecitta en in eufore en glunderende stemming de dag nog eens nagelopen.

Het was een uitermate gezellige en nuttige dag en voorlopig leven we nog even in de wolken dankzij voordurend positief denken, zoals ons geleerd door Lex.

Wil Wouts  TL